در آسمان پرنده ایست

که می ماند در باد و باز

دور می شود در آن

چشم ببندی اگر 

به نیت یک باغ

من پرنده را 

از همین خیابان های بی درخت

                     می نشانم بر شاخه ای

                              که در چشم های توست.

هیوا مسیح/کتاب همچنان تا نمی دانم چه وقت/ص34